ถ้าเอาเวลามาคำนวณดูนะครับ คนเรามีอายุกันประมาณ 80 ปี ก็จะมีเวลาประมาณ " 365 วัน x 80 ปี = 29200 วัน " ครับ ตอนนี้ผมก็อายุ 21 ปีแล้ว ใช้เวลาผ่านไปแล้ว 7665 วัน แต่ผมยังไม่สามารถใช้เวลาที่ผ่านมานั้นได้อย่างคุ้มค่าเลย และผมยังมีความต้องการให้ประสบความสำเร็จในชีวิตในช่วงอายุ ประมาณ 40 ปีอีกด้วย ดั้งนั้นผมจะเหลือเวลาอยู่อีกประมาณ 6935 วันเท่านั้นเอง คุณล่ะครับคาดการชีวิตของคุณในภายภาคหน้าไว้บ้างรึยัง มีการวางแผนใช้เวลาให้คุ้มค่าบางรึยัง
ผมเขียนไปแล้วเหนื่อยใจแทนตัวเอง และคนอื่นๆ ในความคิดผม หากต้องการประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานที่เรารัก ที่เราพึงกระทำอยู่นั่น น่าจะใช้เวลาในการฝึกฝนทักษะเหล่านั้น เป็นเวลาประมาณ 10000 ชั่วโมงครับ หากคุณฝึกฝนทักษะเหล่านั้นทุกๆวัน วันละ 2.5 ชั่วโมง คุณจำเป็นต้องใช้เวลา 10000/2.5 = 4000 วันนั้นเอง หรือเทียบเท่าประมาณ 11 ปี นั่นเอง เป็นเวลาที่มากพอตัวเลย แต่หากคุณทำได้ผมมั่นใจเลยว่า พวกคุณจะเป็นบุคคลที่ ได้รับการยินยอมว่าเป็นผู้เชียวชาญในสาขานั้นๆเลย ก็ได้
ทั้งหมดที่ผมเขียนมา ก็เพื่อเตือนใจตัวผมและตัวพวกคุณเอง เนื่องจากเวลาของทุกๆคนนั้นมีเท่ากัน ไม่ใช่ว่า คนที่ประสบความสำเร็จจะมีต่อวันละ 25 ชั่วโมง และ คนที่ล้มเหลวมีเวลาต่อวันเพียง 23 ชั่วโมง
แต่คนที่ประสบความสำเร็จนั่นใช้เวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุด โดยพวกเขาเหล่านั้น อาจจะเปลี่ยนกิจกรรมที่ทำให้เสียเวลาโดยใช่เหตุ ออกไปเป็นกิจกรรมที่ช่วยให้เขาประสบความสำเร็จขึ้น ขอยกตัวอย่าง เช่น เล่นเกมส์ > > > > อ่านหนังสือ
เล่นเน็ต > > > > ดูสารคดี
ดูละคร > > > > ดูภาพยนตร์
นอนกลางวัน > > > > พักผ่อนให้เพียงพอในตอนกลางคืน
หรือ พักสายตาในตอนกลางวัน
เดินห้าง > > > > ร่วมทำกิจกรรมนันทนาการ เช่น วาดรูป
ทั้งนี้ ทั้งนั้น คุณก็ควรเปลี่ยนกิจกรรมต่างๆ ที่ทำให้คุณเสียเวลาตัดทิ้งไป เช็คตัวเองในทุกๆเดือนว่ากิจกรรมสิ่งนั้นให้ประโยชน์แก่คุณไหม อย่าลืมพูดคุยกับตนเองบ้างเราต้องการอะไร สิ่งไหน และจะทำให้ได้สิ่งเหล่านั้นมาได้ยัง นี้คือคำบอกเล่าของผม
และยังมีอีกคนบางประเภทที่มักจะอ้างว่า ตนยุ่งวุ่นวาย ไม่ค่อยจะมีเวลามาทบทวนตนเอง แต่ผมว่าคุณควรหันมาทบทวนตนเองบางเถอะครับ เพราะสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ ณ ตอนนี้ อาจจะเป็นการกระทำที่ ฝืนตนเองโดยใช่เหตุ ลองพักแล้วนึกย้อนกลับมาที่ตนเองว่า สิ่งที่เราทำนั้นเป็นการจัดการที่ดี ที่ถูกต้องแล้วหรือไม่ ผมจะลองยกตัวอย่างให้ฟังนะครับ มีคนตัดไม้อยู่สองคน ทั้งสองมีพละกำลังพอๆกัน แต่คนแรกมักจะตัดต้นไม้เรื่อยๆโดยไม่หยุดดูใบมีดของตนว่าใบมีดนั้นยังแหลมคมพอที่จะตัดต้นไม้ได้หรือไม่
แตกต่างจาก คนที่สองที่มักจะดูว่าใบมีดของตนนั้นแหลมคมอยู่เสมอไหม เมื่อเวลาผ่านไป การตัดต้นไม้ชองคนแรกก็เริ่มตัดต้นไม้ไม่ได้แล้ว เพราะไร้ซึ่งความคม แตกต่างจาก คนที่สองที่มั่นดูแลใบมีดเสมอๆ
ไม่นานหลังจากนั้นใบมีดของคนๆแรกก็ได้หักลงไม่สามารถตัดต้นไม้ได้อีก แต่คนที่สองก็ยังสามารถตัดต้นไม้ได้เหมือนอย่างเคย . . . ผมจะเปรียบเทียบว่า คนแรกก็เหมือนคนที่เอาแต่ทำงานๆ ไม่คอยที่จะทบทวนตนเองแตกต่างจากคนที่สองซึ่งทำงานเสร็จแล้วก็จะทบทวนตนเองว่าิ่งที่ทำดีไหม ถูกต้องหรือไม่นั่นเอง
เวลาเป็นสิ่งที่ไม่อาจหวนกลับได้ คุณเองจำเป็นต้องใช้เวลาที่มีอยู่ให้คุ้มค่า ค่อยๆลดกิจกรรมที่ไม่เกิดประโยชน์ขึ้นแต่ตัวคุณเอง และอย่าลืมหมั่นทบทวนตนเองว่า สิ่งที่ทำถูกต้องหรือไม่ด้วยล่ะะครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น